Ah! Derken bile biliyordum ne derece deli olduğunu olmayan erdeminin tutsağıyım halbuki onun öldürücüdür sevencenliğide gizli düşü gibi kölesidir onun bu sonu olmayan güldürüde onu yaşatırken ağlatacaktı beni masumluğum ve o kahin di ben olmadan hemen önce bu yüzden peşinden giderdim başka yolu yoktu ve artık bir ‘yakmalıkım’ ben geçmişten geleceğe uzanırken şimdinin üstünden atladım zulmü güzelliğe dönüştüren bir adam sevdim ve artık özgürüm tanrı bir varsayım bile olamaz bundan boyle ve bir başkasıda ben aşk tasvirini buldu yeniden bir sonraki haline dönüşene dek bir mahkum artık ellerini kullanmak zorunda olan bir işçi can sıkıntısıdan kurtuldu artık varlığım yıkımla gelen ahlaksızlıklar silsilesi gökyüzünün kalabalığı ruhum sersemlemiş saflığımın enginliğiyle pişiyor iblisle bile işim olamaz bu gidişle nereye gittiğini bilmezken sen güçsüzlük yada güç al işte birini vur ötekine devamında ölesiye yitik düş ki görmesin insanlar seni göreme sende kendini çoğul aynalarda ve kimse yargılayamasın seni cunku başka bir canavar yok sana ayak uyduracak sonsuz bir matemin içinde kendi başkalıklarınla başkalaşacaksın her defasında bu bir lanet senin çağırdığın ve bir zaman geldiğinde yitik düştüğün an Ah! edeceksin yine deliyim ben diye.