dağlar bilir

ne domuzumdur ben

sözlerini sakla sen

orman bana verir

yağmurlar yağdırma üstüme

ben

çıplak ayak gezer üşütür hep

gide gele

yoruldum

heyecan kalbimi koşturur

tökezler düşerim ben

ah bir bilsen

nede severim

seher vakti

soguk sıcak ılık

bak hele

yerdekiler hep kaybolmakta

dönmek ne mümkün

kuyudan beriye

yanasım gelir dönmem yinede

hasret içeri içeri

ama efendi

titrek bir kuş

olmayan bir düş

lakin

aman efendi

bu

son yaz

su bir daha akmaz

şimdiki son namaz