ruhum calkantılı bu küçük

sandal da

göl bir okadar durgun

gidicek hiç biyer yok etrafım orman 

uçsuz bucaksız

etrafım alabildigine ıslak

sonsuzluk sessizlik gibi

tıpkı 

duymaya ihtiyac duyamayacagın türden ayak basılıcak tek yer 

o ev yine

gölün üstünde

bir ölü kadar 

hareketsiz

sedasız

uykusuz

ve yazamadıgım pek fazla 

___sız

cansız

bütün bi dunya  

bu kadar aslında 

gidilicek onca yer koklanıcak onca şey

görülücek milyonca toprak duyulucak milyonca tını....

varken işte

dünya öte yandan

sadece bu kadar 

işte

bir sandal 

bir göl

ve üstünde öylece duran bir ev kadar 

ormansa sadece nefes aldığını bilmek bütün bunları hissetmek için

dumanlı bu göl evinden ayaklarımı suyla ıslatıp 

oltama gelicek aksam yemeklerini bekliyorum şimdi

ve ruhum  

sofraya konucak 

balıklar kadar

mağrur

...